The Bear That Wasn't is Nils Verresen, een jongen met een gitaar en angelieke stembanden. Zijn naam ontleende The Bear That Wasn't aan een kinderboek van Frank Tashlin, met zijn liedjes leunt hij aan bij Gravenhurst, Elliott Smith en Bon Iver, Sufjan Stevens ook. The Bear That Wasn't tokkelt en fluistert over en voor fragiele zielen, warm en zacht en stil in drukke, donkere tijden.

In 2007 werd hij genomineerd voor de MySpace Award van Focus Knack, vorig jaar haalde The Bear That Wasn't de finale van Humo's Rock Rally net niet. 'Omdat daar traditiegetrouw slechts tien groepen mogen aantreden, viel hij net buiten de prijzen', schreef de jury. 'The Bear That Wasn't had songs, een sterke stem. Tot over twee jaar.' Deze zomer duikt The Bear That Wasn't de studio in. Zijn debuutplaat verschijnt in het voorjaar van 2010 via PIAS. In oktober al vertrekt hij voor een vol jaar op tournee door België. Via Facebook zocht en vond The Bear That Wasn't 365 vrienden die hem elk een dag onderdak willen bieden. In ruil zal The Bear That Wasn't zijn gastgezinnen verwarmen met zijn fluisterliedjes. Van dit unieke project verschijnt later een film van TRS, het talentvolle Brusselse productiehuis dat eerder meewerkte aan 'Part of the Weekend Never Dies', de tourdocumentaire van Soulwax.